ശ്രീ_വിഷ്ണുസഹസ്രനാമ_സ്തോത്രം_6

ശ്രീ_വിഷ്ണുസഹസ്രനാമ_സ്തോത്രം_6

ഓം നമോ നാരായണായ!

ശ്ലോകം_6

"അപ്രമേയോ ഹൃഷീകേശഃ

പത്മനാഭോ / മരപ്രഭുഃ

വിശ്വകർമ്മാ മനുസ്ത്വഷ്ടാ

സ്ഥവിഷ്ഠ:സ്ഥവിരോധ്രുവഃ"

അപ്രമേയ: = പ്രത്യക്ഷം, അനുമാനം, അർത്ഥാപത്തി,അഭാവരൂപമായ, ശാസ്ത്രം ഇത്യാദികളാലൊന്നിലും അറിയപ്പെടാത്തവൻ --(അരൂപി, മായ എന്നെല്ലാം അർത്ഥമാക്കാം )

ഹൃഷീകേശഃ = ഇന്ദ്രിയാദികളുടെ അധിപൻ (സൂര്യചന്ദ്ര പ്രകാശരശ്മികളാകുന്ന കേശത്തോടു കൂടിയവൻ എന്നും അർത്ഥo)

പദ്മനാഭഃ = നാഭിയിൽ താമരയോടു കൂടിയവൻ; 

അമരപ്രഭുഃ = അമരന്മാരുടെ അതായത് ദേവൻമാരുടെയും നാഥനായവൻ; 

വിശ്വകർമ = വിശ്വത്തെ സൃഷ്ടിച്ചവൻ, വിചിത്രമായ ശില്പ വൈദഗ്ദ്ധ്യമുള്ളൻ;

മനു: = മനനം ചെയ്യുന്ന

വൻ; ത്വഷ്ടാ = സംഹാരകാലകൻ, സകലതിനേയും ക്ഷയിപ്പിക്കുന്നവൻ; 

സ്ഥവിഷ്ട := അതീവ സ്ഥൂലനായവൻ;

സ്ഥവിര: = പുരാതനൻ; 

ധ്രുവഃ =പ്രത്യേക രൂപഭാവ വികാരാദികളില്ലെങ്കിലും സകലതിനേയും ഇന്ദ്രിയങ്ങളെപ്പോലും തന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലാക്കിക്കൊണ്ട് ദേവൻമാരുടേയും നാഥനായ ഭഗവാൻ പ്രപഞ്ചത്തെ സൃഷ്ടിച്ച അതിവിചിത്രമായ ശില്പി കൂടിയാണ്. യാതൊന്നിനേയും മനസ്സിലാക്കുവാനും സകലതിനേയും ക്ഷയിപ്പിക്കാൻ കഴിയുന്നവനുമാണ്. മാത്രവുമല്ല ആദി ചൈതന്യമായതിനാൽ അഥവാ സ്വയംഭൂവായി പ്രപഞ്ചസൃഷ്ടിക്കായി വ്യാപരിച്ചു നിൽക്കുന്നവനുമാണ്.

...

(എന്തെല്ലാം കഴിവുകൾ തനിക്കുണ്ടെങ്കിലും അതിൽ അഹങ്കരിക്കാതെ തന്റെ കർമ്മമെന്താണോ അതിൽ വ്യാപൃതനായി അത് നിറവേറ്റുന്നവൻ മറ്റുള്ളവരാൽ ആരാധിക്കപ്പടുന്നവൻ - ബഹുമാനിക്കപ്പെടുന്നവനാകും.)

ഓം നമോ ഭഗവതേ വാസുദേവായ🙏

ഹരി: ഓം !

കടപ്പാട്: AN

ശംഖുകള്‍ - Conch

ശംഖ്

ശംഖ് നമുക്ക് അറിയാത്ത് ഒന്നല്ല. എങ്കിലും പരിഷ്കാര ലോകം അതിനു വേണ്ടത്ര വില കല്പിക്കുന്നില്ല എന്നതാണ് വാസ്തവം. ശംഖ് എന്ന പദത്തിന്റെ അർത്ഥം "മംഗളകരമായ ധ്വനി" എന്നാണ്. ചില ക്ഷേത്രങ്ങളിലെ ശംഖുകള്‍ എടുത്തു മാറ്റിയതായി പറയപ്പെടുന്നു. ഇതിനെക്കുറിച്ച് ചില പ്രതികരണങ്ങൾ ഉണ്ടായി. ഏതാണ്ട് അതിങ്ങനെയാണ്:

"ശംഖു തീര്‍ത്ഥം ഔഷധമാണെന്ന് നമ്മളറിയണം. ഭക്തര്‍ക്ക്‌ തീര്‍ത്ഥം കൊടുക്കാനുള്ള പാത്രങ്ങള്‍ ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ടല്ല ശംഖു ഉപയോഗിച്ചത്. ഒട്ടു മിക്ക ഷേക്ത്രങ്ങളിലും പൂജാ പാത്രങ്ങള്‍ പ്രക്രുതിയോട് ഇണങ്ങുന്നവ ആയിരിക്കും . മറിച്ചു് വാങ്ങുവാന്‍ പണമില്ലാത്തത് കൊണ്ടോ ദാരിദ്രം കാരണമോ അല്ല ഇവ അമ്പലങ്ങളില്‍ വന്നു ചേര്‍ന്നത്‌.അല്പം ജലം കൊടുക്കാനുള്ള പാത്രം പോലും വാങ്ങാനില്ലാത്തത്ര ദാരിദ്രം അമ്പലങ്ങള്‍ക്കു വന്നു അത് കൊണ്ടാണ് ശംഖുകള്‍ പണ്ട് സീകരിച്ചത് എന്നും ചില ഭക്തര്‍ക്ക് തോന്നി . അതൊക്കെ വിശ്വസിച്ചു നാല് പുത്തന്‍ കയ്യിലുള്ള ഭക്തശിരോമണികളുടെ മനസ്സലിഞ്ഞു . അവര്‍ സ്വര്‍ണ്ണം കൊണ്ടുള്ള ശംഖ് നിര്‍മ്മിച്ച്‌ ഷേക്ത്രത്തിന് സംഭാവന നല്കി. സ്വര്‍ണ്ണ ശംഖിന് അമ്പലത്തില്‍ പുലവാലായ്മ വന്നു. കാരണം കപട ഭക്തന്‍റെ കണ്ണ് ശംഖില്‍ പതിഞ്ഞു. കള്ളനെ പേടിച്ച് അത്തരം ശംഖുകള്‍ക്ക് പിന്നീട് നിലവറക്കുള്ളിലെ ജയിലില്‍ സ്ഥാനം കിട്ടി. പകരം സ്റ്റീല്‍ പാത്രം ശംഖിന്റെ സ്ഥാനം ഏറ്റെടുത്തു. "

ഔഷധ ഗുണങ്ങളെക്കുറിച്ചും പ്രസ്താവനകളുണ്ട്. 

"ശംഖിൽ  സൂക്ഷിക്കുന്ന ജലത്തിന് രക്ത ശുദ്ധിവരുത്താൻ കഴിവുണ്ട്. നിങ്ങൾ തിങ്കളാഴ്ച ദിവസം ശംഖില്‍ ഒരു മണിക്കൂര്‍ നേരം ജലം സൂക്ഷിക്കുക, അത് കുടിക്കുക മണ്‍കലത്തിൽ ശംഖുകൽ ഇട്ടു വെക്കുക. ആവിശത്തിനു കോരി കുടിക്കുക. കാന്‍സര്‍ ഉള്ളവര്‍ക്കും സോറിയാസിസ് വന്നവര്‍ക്കും എന്നും കൊടുക്കുക ഇതു കൊടുത്താൽ ഗുണം ഉണ്ടാകും. 

ശംഖിൻ്റെ ശബ്ദത്തെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത് ഇങ്ങനെയാണ്.

"പഞ്ചഭൂത നിർമ്മിതമായ വിശ്വത്തിന്റെ ശബ്ദം പുറപ്പെടുവിക്കുന്നത് ശംഖിൽ നിന്നാണ് . അതുകൊണ്ടു തന്നെ പ്രപഞ്ച ശബ്ദത്തെ ശംഖ് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു . 

പൂജാകർമ്മങ്ങൾ നടക്കുമ്പോൾ ശംഖിൽ ജലം നിറച്ചു, പൂജാദ്രവ്യങ്ങളിൽ തളിക്കുന്നത് കാണാറുണ്ട്. ഇങ്ങിനെ ശംഖിൽ ജലം നിറക്കുന്നതിനെയാണ് ശംഖപൂരണം എന്ന് പറയുന്നത്. ജലത്തെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു എന്ന സങ്കല്പമാണ് ഈ പ്രക്രിയയിലൂടെ നിർവഹിക്കുന്നത് .

പാഞ്ചജന്യമാണ്‌ വിഷ്‌ണുവിന്റെ ശംഖ്‌. ഇത്‌ വെളുത്ത നിറത്തിലുള്ളതാണ്‌. ഈ ശംഖിന്റെ സ്‌പർശന ശക്‌തികൊണ്ടുതന്നെ മനുഷ്യൻ ജ്‌ഞാനിയായിത്തീരുന്നു. പഞ്ചഭൂതങ്ങളുടെ കാരണമായ താമസാഹങ്കാരത്തെ പാഞ്ചജന്യം എന്ന ശംഖിന്റെ രൂപത്തില്‍ ഭഗവാന്‍ ധരിക്കുന്നു. ഇതിനെക്കുറിച്ചുള്ള പുരാണ കഥ മറ്റൊരു പോസ്റ്റിൽ വായിക്കാം.

മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ മുദ്രയായിട്ടാണ് വലംപിരി ശംഖിനെ കരുതുന്നത് . വിഷ്ണുവിന്റെ കയ്യിൽ ഉള്ള ശംഖിന്റെ നാമധേയം “പാഞ്ചജന്യം ” എന്നാണ് . മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ കയ്യിൽ ഈ ശംഖ് എത്തിയതിന്റെ പിന്നിലുള്ള കഥ മഹാഭാരതത്തിൽ വർണ്ണിക്കുന്നുണ്ട് . ഗുരു സാന്ദീപനി മഹർഷിയുടെ ശിഷ്യന്മാരായിരുന്നു ഭഗവാൻ ശ്രീകൃഷ്ണനും ബലരാമനും . ഒരു ദിവസം സാന്ദീപിനി മഹർഷി കടലിലേക്ക് നോക്കിയിരുന്നു കൊണ്ട് കണ്ണുനീർ പൊഴിക്കുന്നത് കൃഷ്ണൻ കാണാനിടയായി . ഗുരുവിനോട് അദ്ദേഹത്തിന്റെ സങ്കടത്തിന്റെ കാര്യം കൃഷ്ണൻ ആരാഞ്ഞു. പഞ്ചജനൻ എന്ന് പറയുന്ന ഒരു രാക്ഷസൻ തന്റെ മകനായ പുനർദത്തനെ ഒരു വർഷം മുൻപ് തട്ടി കൊണ്ട് പോയതായി ഗുരു കൃഷ്ണനോട് പറഞ്ഞു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മകനെ വീണ്ടെടുത്ത് കൊടുക്കാനായി പഞ്ചജനന്റെ വാസസ്ഥലത്തേക്ക് പോവുകയും , അവിടെ വെച്ച് പഞ്ചജനനെ കൃഷ്ണൻ തോൽപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. പഞ്ചജനൻ വസിച്ചിരുന്നത് ഒരു ശംഖിനകത്തായിരുന്നു. കൃഷ്ണന്റെ പ്രഹരത്തിൽ രാക്ഷസൻ ശംഖിനകത്തു നിന്ന് പുറത്തേക്കു തെറിച്ചു വീണു. തന്റെ വിജയഭേരി ഈ ശംഖൂതിയാണ് കൃഷ്ണൻ പുറപ്പെടുവിച്ചത് . പഞ്ചജനൻ , പുനർദത്തനെ പാതാള ലോകത്തെ റാണിക്ക് വിറ്റിരുന്നു . അവിടെ നിന്നാണ് കൃഷ്ണൻ പുനർദത്തനെ രക്ഷപെടുത്തിയത്. പഞ്ചജനന്റെ കയ്യിൽ നിന്ന് കരസ്ഥമാക്കിയ ശംഖിന്റെ പേരാണ് പാഞ്ചജന്യം.

ഓം നമോ നാരായണ!

വിഷുക്കണി - Vishukkani

 15.04.2023 പുലർച്ചക്ക്  ആണ് ഇത്തവണ വിഷുക്കണി കാണേണ്ടത്.  

കണിക്ക് ഒരുക്കേണ്ട ദ്രവ്യങ്ങൾ ഏതൊക്കെ? 

1.നിലവിളക്ക്   

2. ഓട്ടുരുളി  

3. ഉണക്കലരി  

4. നെല്ല്  

5. നാളികേരം  

6. സ്വർണ്ണ നിറമുള്ള കണിവെള്ളരി  

7. ചക്ക 

8. മാങ്ങ, മാമ്പഴം  

9. കദളിപ്പഴം  

10. വാൽക്കണ്ണാടി (ആറന്മുള ലോഹകണ്ണാടി)

11. കൃഷ്ണവിഗ്രഹം  

12. കണിക്കൊന്ന പൂവ്  

13. എള്ളെണ്ണ (വിളക്കെണ്ണ പാടില്ല ) 

14. തിരി  

15. കോടിമുണ്ട് 

16. ഗ്രന്ഥം

17. നാണയങ്ങൾ

18. സ്വർണ്ണം  

19. കുങ്കുമം  

20. കണ്മഷി  

21. വെറ്റില  

22. അടക്ക  

23. ഓട്ടുകിണ്ടി  

24. വെള്ളം

ഇത്രയുമാണ്. പ്രാദേശികമായി ചില വ്യത്യാസങ്ങൾ ഉണ്ടാവാം.

വിഷുക്കണി എങ്ങനെ ഒരുക്കാം ?

കണിയൊരുക്കുന്നതിനു കൃത്യമായ ചിട്ടകളുണ്ട്. പ്രാദേശികമായി ചില ഭേദഗതികൾ ഉണ്ടാകാം.

ഓരോ വസ്‌തുവും സത്വ, രജോ,തമോ ഗുണമുള്ളവയാണ്.കണിയൊരുക്കാൻ സത്വഗുണമുള്ളവയേ പരിഗണിക്കാവൂ.  നേരത്തേ തേച്ച് കഴുകി വൃത്തിയാക്കി വെച്ച  നിലവിളക്കേ ഉപയോഗിക്കാവു.

ഓട്ടുരുളിയിൽ കണിയൊരുക്കണം. ഉരുളി തേച്ചു വൃത്തിയാക്കി വെച്ചതായിരിക്കണം.. ഉണക്കലരിയും നെല്ലും ചേർത്തു പകുതിയോളം നിറയ്‌ക്കുക. ഇതിൽ നാളികേരമുറി വയ്ക്കാറുണ്ട്. എണ്ണനിറച്ച് തിരിയിട്ടു കത്തിക്കുന്ന പതിവു ചിലയിടങ്ങളിൽ ഉണ്ട്.

സ്വർണവർണത്തിലുള്ള കണിവെള്ളരി ഇതിനൊപ്പം വയ്‌ക്കണം. ചക്ക, മാങ്ങ, കദളിപ്പഴം എന്നിവയാണ് പിന്നീട് വെക്കേണ്ടത്.

ചക്ക ഗണപതിയുടെ ഇഷ്‌ടഭക്ഷണമാണെന്നു വിശ്വാസം. മാങ്ങ സുബ്രഹ്‌മണ്യനും കദളിപ്പഴം ഉണ്ണിക്കണ്ണനും പ്രിയമാണ്. ഇത്രയുമായാൽ വാൽക്കണ്ണാടി വയ്‌ക്കാം. ഭഗവതിയുടെ സ്‌ഥാനമാണു വാൽക്കണ്ണാടിക്ക്. കണിക്കൊപ്പം സ്വന്തം മുഖവും കണ്ടുണരാൻ കൂടിയാണിത്. ദൈവത്തിനൊപ്പം സ്വത്വവും അറിയുക എന്നും സങ്കല്‌പമുണ്ട്.

കൃഷ്‌ണ വിഗ്രഹം ഇതിനടുത്തു വയ്‌ക്കാം. എന്നാൽ ദീപപ്രഭമൂലമുള്ള ഒരു നിഴലും വിഗ്രഹത്തിൽ പതിക്കരുത്.

തൊട്ടടുത്തു താലത്തിൽ കോടിമുണ്ടും ഗ്രന്ഥവും നാണയങ്ങളും സ്വർണവും വയ്ക്കുക. കുങ്കുമച്ചെപ്പും കണ്മഷിക്കൂട്ടും ഇതിനൊപ്പം വയ്‌ക്കുന്നവരുണ്ട്. നാണയങ്ങൾ  വെറ്റിലയ്‌ക്കും പാക്കിനു മൊപ്പം വേണം വയ്‌ക്കാൻ.

ലക്ഷ്‌മിയുടെ പ്രതീകമാണു സ്വർണവും നാണയങ്ങളും. ഗ്രന്ഥം സരസ്വതിയെ കുറിക്കുന്നു.

പച്ചക്കറി വിത്തുകൾ വയ്‌ക്കുന്നതും നല്ലതാണ്. കണികണ്ടശേഷം ഈ വിത്തുകൾ വിതയ്‌ക്കുന്ന പതിവു ചിലയിടങ്ങളിൽ ഇപ്പോഴുമുണ്ട്.

ഓട്ടുകിണ്ടിയിൽ വെള്ളം നിറച്ചുവയ്‌ക്കണം. ജീവന്റെയും പ്രപഞ്ചത്തിന്റെയും ആധാരമായ ജലം കണ്ണിൽത്തൊട്ടശേഷമാണ് ചിലർ കണികാണാറുള്ളത്.

എല്ലാവർക്കും വിഷുദിന ശുഭാശംസകൾ നേരുന്നു.

ഹരേ കൃഷ്ണാ !

***ഏതൊക്കെ? 

1.നിലവിളക്ക്   

2. ഓട്ടുരുളി  

3. ഉണക്കലരി  

4. നെല്ല്  

5. നാളികേരം  

6. സ്വർണ്ണ നിറമുള്ള കണിവെള്ളരി  

7. ചക്ക 

8. മാങ്ങ, മാമ്പഴം  

9. കദളിപ്പഴം  

10. വാൽക്കണ്ണാടി (ആറന്മുള ലോഹകണ്ണാടി)

11. കൃഷ്ണവിഗ്രഹം  

12. കണിക്കൊന്ന പൂവ്  

13. എള്ളെണ്ണ (വിളക്കെണ്ണ പാടില്ല ) 

14. തിരി  

15. കോടിമുണ്ട് 

16. ഗ്രന്ഥം

17. നാണയങ്ങൾ

18. സ്വർണ്ണം  

19. കുങ്കുമം  

20. കണ്മഷി  

21. വെറ്റില  

22. അടക്ക  

23. ഓട്ടുകിണ്ടി  

24. വെള്ളം

ഇത്രയുമാണ്. പ്രാദേശികമായി ചില വ്യത്യാസങ്ങൾ ഉണ്ടാവാം.

വിഷുക്കണി എങ്ങനെ ഒരുക്കാം ?

കണിയൊരുക്കുന്നതിനു കൃത്യമായ ചിട്ടകളുണ്ട്. പ്രാദേശികമായി ചില ഭേദഗതികൾ ഉണ്ടാകാം.

ഓരോ വസ്‌തുവും സത്വ, രജോ,തമോ ഗുണമുള്ളവയാണ്.കണിയൊരുക്കാൻ സത്വഗുണമുള്ളവയേ പരിഗണിക്കാവൂ.  നേരത്തേ തേച്ച് കഴുകി വൃത്തിയാക്കി വെച്ച  നിലവിളക്കേ ഉപയോഗിക്കാവു.

ഓട്ടുരുളിയിൽ കണിയൊരുക്കണം. ഉരുളി തേച്ചു വൃത്തിയാക്കി വെച്ചതായിരിക്കണം.. ഉണക്കലരിയും നെല്ലും ചേർത്തു പകുതിയോളം നിറയ്‌ക്കുക. ഇതിൽ നാളികേരമുറി വയ്ക്കാറുണ്ട്. എണ്ണനിറച്ച് തിരിയിട്ടു കത്തിക്കുന്ന പതിവു ചിലയിടങ്ങളിൽ ഉണ്ട്.

സ്വർണവർണത്തിലുള്ള കണിവെള്ളരി ഇതിനൊപ്പം വയ്‌ക്കണം. ചക്ക, മാങ്ങ, കദളിപ്പഴം എന്നിവയാണ് പിന്നീട് വെക്കേണ്ടത്.

ചക്ക ഗണപതിയുടെ ഇഷ്‌ടഭക്ഷണമാണെന്നു വിശ്വാസം. മാങ്ങ സുബ്രഹ്‌മണ്യനും കദളിപ്പഴം ഉണ്ണിക്കണ്ണനും പ്രിയമാണ്. ഇത്രയുമായാൽ വാൽക്കണ്ണാടി വയ്‌ക്കാം. ഭഗവതിയുടെ സ്‌ഥാനമാണു വാൽക്കണ്ണാടിക്ക്. കണിക്കൊപ്പം സ്വന്തം മുഖവും കണ്ടുണരാൻ കൂടിയാണിത്. ദൈവത്തിനൊപ്പം സ്വത്വവും അറിയുക എന്നും സങ്കല്‌പമുണ്ട്.

കൃഷ്‌ണ വിഗ്രഹം ഇതിനടുത്തു വയ്‌ക്കാം. എന്നാൽ ദീപപ്രഭമൂലമുള്ള ഒരു നിഴലും വിഗ്രഹത്തിൽ പതിക്കരുത്.

തൊട്ടടുത്തു താലത്തിൽ കോടിമുണ്ടും ഗ്രന്ഥവും നാണയങ്ങളും സ്വർണവും വയ്ക്കുക. കുങ്കുമച്ചെപ്പും കണ്മഷിക്കൂട്ടും ഇതിനൊപ്പം വയ്‌ക്കുന്നവരുണ്ട്. നാണയങ്ങൾ  വെറ്റിലയ്‌ക്കും പാക്കിനു മൊപ്പം വേണം വയ്‌ക്കാൻ.

ലക്ഷ്‌മിയുടെ പ്രതീകമാണു സ്വർണവും നാണയങ്ങളും. ഗ്രന്ഥം സരസ്വതിയെ കുറിക്കുന്നു.

പച്ചക്കറി വിത്തുകൾ വയ്‌ക്കുന്നതും നല്ലതാണ്. കണികണ്ടശേഷം ഈ വിത്തുകൾ വിതയ്‌ക്കുന്ന പതിവു ചിലയിടങ്ങളിൽ ഇപ്പോഴുമുണ്ട്.

ഓട്ടുകിണ്ടിയിൽ വെള്ളം നിറച്ചുവയ്‌ക്കണം. ജീവന്റെയും പ്രപഞ്ചത്തിന്റെയും ആധാരമായ ജലം കണ്ണിൽത്തൊട്ടശേഷമാണ് ചിലർ കണികാണാറുള്ളത്.

എല്ലാവർക്കും വിഷുദിന ശുഭാശംസകൾ നേരുന്നു.

ഹരേ കൃഷ്ണാ !

***

സന്ധ്യാ നാമം

സന്ധ്യാ നാമം 

നാമജപം മനുഷ്യ മനസ്സിന് ഉന്മേഷവും ഊർജ്ജവും തരുന്ന ഒരു ഒറ്റമൂലികയാണ്. 

എല്ലാ വീടുകളിലും സന്ധ്യാസമയം ആയാൽ  പതിവായി വിളക്ക് വെച്ച് തൊഴുത് 

അരമണി നേരമെങ്കിലും നാമം ചൊല്ലുന്ന പതിവ് ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇതെല്ലാം 

ചരിത്രമായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന  ഈ 

അവസരത്തിൽ വീടുകളിൽ കുട്ടികളെ സന്ധ്യാ നാമജപം പരിശീലിപ്പിക്കുന്നത് നല്ലതാണ്.

എറ്റവും എളിതും ദൈവീകമായതുമായ സന്ധ്യാ നാമം ഏതാണെന്ന് പ്രത്യേകം പറയെണ്ടതില്ലല്ലൊ!

"രാമ രാമ രാമ രാമ രാമ രാമ...."തന്നെ.കൂടാതെ

"നമഃ ശിവായ, നാരായണായ നമഃ, 

അച്യുതായ നമഃ, അനന്തായ നമഃ, 

ഗോവിന്ദായ നമഃ, ഗോപാലായ നമഃ, 

ശ്രീരാമായ നമഃ, ശ്രീകൃഷ്ണായ നമഃ, 

വിഷ്ണുവേ ഹരി."

എല്ലാാം ഒന്നു തന്നെ.

സന്ധ്യാനാമജപം കഴിഞ്ഞാൽ കൊച്ചു കുടികളാണെങ്കിൽ       

നക്ഷത്രങ്ങൾ : 27 ഉരുവിടും. 

അറിയാത്ത കുഞ്ഞുങ്ങൾക്ക് പറഞ്ഞുകൊടുത്ത് ആവർത്തിപ്പിക്കും.

"അശ്വതി , ഭരണി, കാർത്തിക , രോഹിണി, മകയിരം , തിരുവാതിര, 

പുണർതം , പൂയം , ആയില്ല്യം, മകം, പൂരം, ഉത്രം, അത്തം, ചിത്തിര , 

ചോതി, വിശാഖം, അനിഴം, തൃക്കേട്ട, മൂലം, പൂരാടം, ഉത്രാടം, തിരുവോണം, 

അവിട്ടം, ചതയം, പൂരുരുട്ടാതി, ഉത്രട്ടാതി, രേവതി"

അതിനു ശേഷം പഠിപ്പിക്കുന്നത് "തിഥികൾ" ആണ്,

"പ്രഥമ, ദ്വിതീയ, തൃതിയ, ചതുർത്ഥി, പഞ്ചമി, ഷഷ്ഠി, സപ്തമി, അഷ്ടമി, നവമി, ദശമി, ഏകാദശി, ദ്വാദശി, ത്രയോദശി, ചതുർദശി, വാവ് - പക്കം 15."

അത് കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ മലയാള മാസങ്ങൾ:

"ചിങ്ങം, കന്നി, തുലാം, വൃശ്ചികം, ധനു, മകരം, കുംഭം, മീനം, മേടം, ഇടവം, മിഥുനം, കർക്കടകം."

പിന്നെ പഞ്ചഭൂതങ്ങൾ 

"ഭൂമി, ജലം, വായു, അഗ്നി, ആകാശം"

പിന്നെ പഞ്ച മാതാക്കൾ , "അഹല്യ, ദ്രൗപദി, സീത, താര, മണ്ഡോദരി"

അടുത്തത്  സപ്തർഷികൾ "മരീചി, അംഗിരസ്സ്, അത്രി, പുലസ്ത്യൻ , പുലഹൻ , വസിഷ്ഠൻ , ക്രതു"

ചിരഞ്ജീവികൾ ആണ് പിന്നെ "അശ്വത്ഥാമാവ്, മഹാബലി, വേദവ്യാസൻ, വിഭീഷണൻ, ഹനുമാൻ, കൃപർ, പരശുരാമൻ"

തുടർന്ന്  നവഗ്രഹങ്ങൾ: "ആദിത്യൻ, ചന്ദ്രൻ, കുജൻ (ചൊവ്വ) , ബുധൻ, വ്യാഴം, ശുക്രൻ, ശനി, രാഹു, കേതു"

പിന്നെ നവരസങ്ങൾ: *ശൃംഗാരം, കരുണം, വീരം, രൗദ്രം, ഹാസ്യം, ഭയാനകം, ബീഭത്സം, അത്ഭുതം, ശാന്തം*

അത് കഴിഞ്ഞാൽ ദശാവതാരം: മത്സ്യം, കൂർമ്മം, വരാഹം, നരസിംഹം, വാമനൻ, പരശുരാമൻ, ശ്രീരാമൻ, ബലരാമൻ, ശ്രീകൃഷ്ണൻ, കൽക്കി'"

ഇതിനൊക്കെ പുറമെ 1-16 വരെയുള്ള ഗുണകോഷ്ടം. നാമജപ ലാഘവത്തോടെ തന്നെ ഗുണകോഷ്ടവും പടിക്കാമെന്നത് ഇതു കൊണ്ട്  കുട്ടികൾക്ക്  സാധ്യമാകുന്നു. ചെറുകുട്ടികൾ എണ്ണാൻ പഠിക്കുന്നതും അങ്ങിനെ തന്നെ.

*നാമജപം കഴിഞ്ഞ ശേഷം ചോറുണ്ണാൻ വിളിക്കുന്നതുവരെ പഠിപ്പ് തന്നെ.

പിന്നെ കിടന്നുറങ്ങുമ്പോഴും കുടികൾക്ക് പുരാണ കഥകൾ പറഞ്ഞു കൊടുക്കുന്ന അമ്മമാരും മുത്തശിമാരും കുടികളുടെ ഭാവി ഭദ്രമാക്കുന്നു.

***

ശ്രീരാമ നവമി

 ശ്രീരാമ നവമി ആശംസകൾ!

 രാമായണത്തെ കുറിച്ച് നമുക്ക് അറിയാതതായി ഒന്നും ഉണ്ടാവില്ല. എങ്കിലും ചിലത്  അതിൻ്റെ പ്രത്യേകത കൊണ്ട് നമ്മളുടെ ശ്രദ്ധ പിടിച്ചുപറ്റുന്നു. അങ്ങിനെയുള്ള ഒന്നാണു  ചുവടെ കൊടുത്തിടുള്ള
"ഏകശ്ലോകി രാമായണം" എന്ന മഹാകാവ്യം.
​
ഓം നമോ നാരായണായഃ

"പൂർവ്വം രാമ തപോവനാദി ഗമനം
ഹത്വാമ‍ൃഗം കാഞ്ചനം
വൈദേഹീഹരണം
ജടായു മരണം
സുഗ്രീവ സംഭാഷണം
ബാലീനിഗ്രഹണം
സമുദ്രതരണം
ലങ്കാപുരീ മർദ്ദനം
ക‍ൃത്വാ രാവണകുംഭകർണ്ണനിധനം

സമ്പൂർണ്ണ രാമായണം."

വാക്യാർത്ഥം:-

ഒരിക്കല്‍ രാമന്‍ വനത്തിലേക്ക് പോയി. മാന്‍പേടയെ പിന്തുടര്‍ന്നു. സീത അപഹരിക്കപ്പെട്ടു. ജടായു വധിക്കപ്പെട്ടു. സുഗ്രീവനുമായി സംഭാഷണമുണ്ടായി. ബാലി വധിക്കപ്പെട്ടു. സമുദ്രംതരണം ചെയ്തു. ലങ്ക ദഹിക്കപ്പെട്ടു. തുടര്‍ന്ന് രാവണനും, കുംഭകര്‍ണ്ണനുംകൂടി വധിക്കപ്പെട്ടു. ഇത് ആദ്ധ്യാത്മ രാമായണത്തിന്‍റെ സംഗ്രഹമാണ്.
 

ഈ രാമായണം പാരായണം ചെയ്താലുള്ള ഫലം എന്തൊക്കെ?

ആദ്ധ്യാത്മരാമായണത്തിൻ്റെ  സംക്ഷിപ്തമാണ് ഏകശ്ലോകി രാമായണം. ഇത് നിത്യപാരായണം ചെയ്താൽ നിത്യവും സമ്പൂർണ്ണമായി രാമായണം വായിക്കുന്നഫലം സിദ്ധിക്കും.

ഹരി ഓം

(കടപ്പാട്)

ചൈത്ര നവരാത്രി - ഒരു വിവരണം

 ചൈത്ര നവരാത്രി 

"പ്രഥമം ശൈല പുത്രീതി

 ദ്വിതീയം ബ്രഹ്മചാരിണീ

തൃതീയം ചന്ദ്രഘണ്ഡേതി

 കൂശ്മാണ്ഡേതി ചതുർത്ഥകം

പഞ്ചമം സ്കന്ദമാതേതി

ഷഷ്ഠം കാർത്യായനീതഥാ

സപ്തമം കാലരാത്രീതി 

മഹാഗൗരീതി ചാഷ്ടമം

നവമം സിദ്ധിദാത്രീച

 നവദുർഗാ പ്രകീർത്തിതാ"

ഭാരതത്തിൽ ത്രിലോകനാഥയും ആദിപരാശക്തിയുമായ ദേവിയെ നവരാത്രിയിൽ ഒൻപത് വ്യത്യസ്ത ഭാവങ്ങളിൽ പൂജിച്ച് ആരാധിച്ചു പോരുന്നു. സക്ഷാൽ പരാശക്തിയുടെ അനുഗ്രഹത്താൽ മാത്രമെ ത്രിമൂര്‍ത്തികള്‍ക്കുപോലും ചലിക്കുവാൻ സാധിക്കുകയുള്ളൂ എന്നാണ് വിശ്വാസം .കാരണം സർവ്വഭൂതങ്ങളുടെയും ആത്മാവും ശക്തിസ്വരൂപിണിയുമാണ് ദേവി .അമാവാസി കഴിഞ്ഞുവരുന്ന തൊട്ടടുത്ത ഒമ്പതുദിവസങ്ങളാണ് നവരാത്രിയായി കണക്കാക്കുന്നത്. (2023 ൽ മാർച്ച് 22 മുതൽ 30 വരെ)

രണ്ടുഋതുക്കൾ(കാലങ്ങൾ) കൂടിച്ചേരുന്ന സമയമാണ് നവരാത്രി. ഈ സമയത്ത് പ്രപഞ്ചത്തിൽ നിന്നുള്ള അപരിമിതമായ ഒരു പ്രത്യേകശക്തി പ്രധാന ഊർജ്ജമായി നമ്മിലേക്ക് പ്രവഹിക്കുന്നു.വർഷത്തിൽ നാല് നവരാത്രികൾ ഉണ്ടെങ്കിലും അതിൽ പ്രധാനമായും രണ്ട് നവരാത്രികളാണ് നമ്മൾ ഭാരതീയർ പൊതുവെ ആഘോഷിക്കാറുള്ളത്.ചൈത്ര നവരാത്രി, അശ്വിൻ നവരാത്രി എന്നിവ. ചൈത്ര നവരാത്രി ആരംഭിക്കുന്നത് മഞ്ഞുകാലം മാറി കടുത്ത വേനൽക്കാലം തുടങ്ങുമ്പോഴാണ്. നമ്മുടെ ഭൂമിയും പ്രകൃതിയും ഒരു പ്രധാന കാലാവസ്ഥാ മാറ്റത്തിലൂടെ കടന്നുപോകുന്ന സമയത്താണ് എല്ലാ നവരാത്രികളും തുടങ്ങുന്നത്.

ഈ വർഷത്തെ ചൈത്ര നവരാത്രി ശുക്ലപക്ഷം ആദ്യം (പ്രതിപദ) മുതൽ തുടങ്ങി നവമിയുടെ അന്ന് അവസാനിക്കുന്നു. ഈ വർഷം ചൈത്ര പ്രതിപദയുടെ അന്ന് നവരാത്രി മാർച്ച്22 ന് (മീനം 8)ആരംഭിച്ച് നവമി മാർച്ച് 30ന് (മീനം16) സമാപിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. 

ആത്മീയ ഊർജ്ജം ലഭിക്കുവാൻ നവരാത്രി കാലത്ത് ഉപവാസവും,ഒരിക്കലും അനുഷ്ടിച്ചു ദേവിനാമങ്ങൾ ഉരുവിട്ട് പ്രത്യേക പൂജകൾ വീടുകളിൽ ചെയ്യാറുണ്ട്. ഈ ചടങ്ങിൽ ദേവിയുടെ ഒൻപത് അവതാരങ്ങളടെയും രൂപങ്ങളും വെച്ച് പൂജകൾ ചെയ്തു വരുന്നു.

ഉപവാസം അനുഷ്ടിച്ചോ ഒരിക്കലെടുത്തോ ദേവീപൂജകൾ ചെയ്യുന്നത്.ഏവർക്കും ശക്തിസ്വരൂപിണിയായ ദേവിയുടെ അനുഗ്രമുണ്ടാകാൻ സഹായിക്കും.

"അമ്മേ നാരായണ,

ദേവീ നാരായണ,

ലക്ഷ്മീ നാരായണ,

ഭദ്രേ നാരായണ !"

ഹരി ഓം 

(കടപ്പാട് )

Subramanian prayer(സുബ്രഹ്മണ്യ മംഗളാഷ്ടകം)

 

സുബ്രഹ്മണ്യ മംഗളാഷ്ടകം!

ശിവയോ സ്തനുജായാസ്തു

ശ്രിത മന്ദാര ശാഖിനേ

ശിഖിവര്യ തുരംഗായ

സുബ്രഹ്മണ്യായ മംഗളം !

ഭക്താഭീഷ്ടപ്രദായാസ്തു

ഭവരോഗ വിനാശിനേ

രാജരാജാതിവന്ദ്യായ

രണധീരായ മംഗളം !

ശൂരപത്മാദി ദൈതേയ-

തമിസ്ര കുല ഭാനവേ 

താരകാസുര കാലായ

ബാലകായാസ്തു മംഗളം !

വല്ലീവദന രാജീവ

മധുപായ മഹാത്മനേ

ഉല്ലാസന്മണി കോടീര

ഭാസുരായാസ്തു മംഗളം !

കന്ദർപ്പകോടി ലാവണ്യ -

നിധയേ കാമദായിനേ

കുലാശായുധഹസ്തായ

കുമാരായാസ്തു മംഗളം !

മുക്താഹാര ലസൽകണ്ഠ-

രാജയേ മുക്തിദായിനേ

ദേവസേനാ സമേതായ

ദൈവതായാസ്തു മംഗളം !

കനകാംബര സംശോഭി-

കടയേ കലിഹാരിണേ 

കമലാപതി വന്ദ്യായ

കാർത്തികേയായ മംഗളം !

ശരകാനന ജാതായ

ശൂരായ ശുഭദായിനേ

ശീതഭാനു സമസ്യായ

ശരണ്യായാസ്തു മംഗളം !

മംഗളാഷ്ടക മേതദ്വേ

മഹാസേനസ്യ മാനവാ :

പഠന്തി പ്രത്യഹം ഭക്ത്യാ

പ്രാപ്നുയുസ്തേ പരാം ശ്രിയം!

ഇതി ശ്രീ സുബ്രഹ്മണ്യ മംഗളാഷ്ടകം സമ്പൂർണ്ണം.

ഓം ശ്രീ കാർത്തികേയായ നമോ നമഃ

 

( ഈ അഷ്ടകം മംഗളമരുളുന്നു , സമ്പത്തും പുത്ര ലാഭവും ആരോഗ്യവും നൽകുo.)

***

വിഘ്‌നേശ്വരൻ്റെ ജന്മദിനം ഇന്നലെ

 

വിഘ്‌നങ്ങൾ അകറ്റും വിഘ്‌നേശ്വരൻ്റെ ജന്മദിനം ഇന്നലെ (25-01-2023) ആയിരുന്നു.

പൊതുവെ നമ്മൾ ഹിന്ദുക്കൾ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ആരാധിക്കുന്ന ദേവനാണ് ശ്രീ ഗണപതി.പക്ഷെ  ഇഷ്ടദേവൻ്റെ പിറന്നാൾ പൊതുവെ അറിയാത്തവരാണു നമ്മളിൽ പലരും. 

ശ്രീ ഗണപതിഭഗവാൻ്റെ ഇക്കൊല്ലത്തെ പിറന്നാൾ   ദിനം വന്നത്. കൊല്ലവർഷം 1198 മകരമാസം 11ന്.  പൂരോരുട്ടാതി നക്ഷത്രം. 2023 ജനുവരി 25 ന് ബുധനാഴ്ച്ച. ഹിന്ദു കലണ്ടർ പ്രകാരം ശകവർഷത്തിൽ മാഘമാസത്തിലെ (മകരമാസം) അമാവസിക്കുശേഷം നാലാമത്തെ ദിവസം ശുക്ലപക്ഷത്തിൽ ചതുർത്ഥിയിലാണ് (പൂരോരുട്ടാതി നാളിൽ )പിറന്നാൾ വരുന്നത്. ഇംഗ്ളീഷ് കലണ്ടർ പ്രകാരം എല്ലാ വർഷവും ജനുവരി അവസാന ആഴ്ചയിലോ ഫെബ്രുവരി ആദ്യത്തെ ആഴ്ചയിലോ ആണ് ശ്രീ ഗണേഷ് ജയന്തി.  2021ൽ ഫെബ്രുവരി 15നും, 2022 ൽ ഫെബ്രുവരി4 ന് വെള്ളിയാഴ്ചയും ആയിരുന്നു.

ഭാരതത്തിൽ എല്ലായിടത്തും, പ്രത്യേകിച്ച് തെക്കൻ ഭാരതത്തിൽ ശകവർഷത്തിൽ മാഘമാസത്തിലെ(മകരമാസത്തിലെ പൂരോരുട്ടാതി നക്ഷത്രത്തിൽ)

അമാവസിക്കുശേഷം നാലാമത്തെ ദിവസം വരുന്ന ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ ചതുർത്ഥിയിൽ (പൂരോരുട്ടാതി നക്ഷത്രം )പിറന്നാൾ ആഘോഷിക്കുമ്പോൾ ,നമ്മൾ മാത്രം ചിങ്ങമാസത്തിലെ അത്തം നക്ഷത്രത്തിൽ ജന്മദിനം ആഘോഷിക്കുന്നു.(ചിങ്ങമാസത്തിലെ അത്തം നക്ഷത്രത്തിൽ വരുന്ന ചതുർത്ഥിക്ക് ഗണേശോത്സവമാണ് ആഘോഷിക്കുന്നത് ) ഭാരതത്തിലെ ശത കോടി ജനങ്ങളിൽ മലയാളികളായ രണ്ടോ-മൂന്നോ കോടി ജനങ്ങൾ മാത്രമാണു ഇങ്ങിനെ  ആഘോഷിക്കുന്നത്. .ഇനിയെങ്കിലും നമ്മുക്ക് മാറി ചിന്തിച്ചുകൂടെ? കൂടുതൽ അറിയണമെന്നുണ്ടെങ്കിൽ സംസ്കൃതത്തിലോ,ഹിന്ദിയിലോ ഉള്ള പഞ്ചാംഗമോ,കലണ്ടറോ പരിശോധിച്ചാൽ മതി.

സനാതനധര്‍മ്മമായ ഹിന്ദുധര്‍മ്മം വ്രതാനുഷ്ഠാനങ്ങള്‍ക്ക് മഹനീയ സ്ഥാനമാണ് കല്പിച്ചിരിക്കുന്നത്. പൈതൃകമായി ഹൈന്ദവാചാര്യന്മാര്‍ നമുക്ക് പകര്‍ന്നു നൽകിയ ആചാരനുഷ്ഠാനങ്ങളിലെ മുഖ്യഘടകമായ വ്രതാനുഷ്ഠാനങ്ങളില്‍ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠം ഏകാദശി വ്രതവും,ചതുർത്ഥി വ്രതവുമാണ്.മാസത്തിൽ രണ്ട് ഏകാദശികൾ വരുന്നതുപോലെതന്നെ,രണ്ട് ചതുർത്ഥികളും ഉണ്ട്. ഒന്ന് വിനായക ചതുർത്ഥിയും, മറ്റൊന്ന് സങ്കഷ്ടി (സങ്കടഹര) ചതുർത്ഥിയും.

എല്ലാ വ്രതങ്ങളും മനുഷ്യന് മാനസികവും ശാരീരികവുമായ പരിശുദ്ധി പ്രദാനം നല്‍കുന്നതോടൊപ്പം തന്നെ ഈശ്വരസാക്ഷാല്‍ക്കാരത്തിനുള്ള ലളിതമാര്‍ഗ്ഗരേഖ കൂടിയാണ് എന്ന് പറയേണ്ടതില്ലല്ലോ. മാത്രമല്ല ഭൗതിക ജീവിതത്തില്‍ നിന്നും നമ്മെ ആദ്ധ്യാത്മിക ജീവിതത്തിലേക്കുയര്‍ത്തുന്ന ചവിട്ടുപടികൂടിയാണ് വ്രതങ്ങൾ.

അതിനാൽ എല്ലാ ഹിന്ദു സഹോദരി സഹോദരൻമാരും കഴിയുമെങ്കിൽ ഓരോമാസത്തിലും വരുന്ന ഏകാദശി വ്രതങ്ങളും , ചതുർത്ഥി വ്രതങ്ങളും നോറ്റ് ഭഗവാൻ്റെ അനുഗ്രഹത്തിനു പാത്രീഭൂതരാകുമല്ലൊ..ശാരീരികമായ കഷ്ടപ്പാടുള്ളവർ ഭഗവത് നാമം മാത്രം ഉച്ചരിക്കുന്നതും വ്രത തുല്ല്യമായിരിക്കും.

ശ്രീ ഗണേശോത്സവവും  ശ്രീ ഗണേശ് ജയന്തിയും നമ്മുടെ നാട്ടിൽ  എന്താണെന്ന് അറിയാതെയാണ് കൊണ്ടാടപ്പെടുന്നതെന്ന് തോന്നുന്നു.

ഉത്സവം എന്നു പറഞ്ഞാൽ ആഘോഷം,ജയന്തി എന്നു പറഞ്ഞാൽ പിറന്നാൾ ആണ്. 

ഇപ്പോൾ നമ്മൾ ആചരിച്ചുവരുന്ന വിനായക ചതുർത്ഥി ഗണപതി ഭഗവാന്റെ പിറന്നാൾ ദിനമല്ല.  ഇന്നു കാണുന്ന രീതിയിലുള്ള ഗണേശോത്സവം 1660കളിൽ ഛത്രപതി ശ്രീ ശിവാജി മഹാരാജിൻ്റെ ഭരണകാലത്ത് തുടക്കം കുറിക്കുകയും ഇടക്കാലത്ത് അന്യം നിന്നുപോകയും ചെയ്തു. പിന്നീട് രണ്ടര നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് ശേഷം  ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തിനെതിരെ ഭാരതീയ സമൂഹത്തെ ഒന്നിപ്പിക്കാന്‍ വേണ്ടി  ഇന്ന് കാണുന്ന രീതിയിലുള്ള ഗണേശോത്സവത്തിന് ശ്രീ ബാലഗംഗാധര തിലകന്‍ (സാര്‍വ്വജനിക ഗണേശോത്സവത്തിന്) തുടക്കമിട്ടു. മഹാരാഷ്ട്രയിലെ പൂനെയിലാണ് ഉത്സവത്തിന്റെ തുടക്കം.  

അർപ്പണ-ബോധം വിജയ സാദ്ധ്യത കൂട്ടുന്നു

അർപ്പണ-ബോധം വിജയ സാദ്ധ്യത കൂട്ടുന്ന

 അഹന്ത ഇല്ലാതെ കർമ്മം ചെയ്യുമ്പോൾ ദൈവ കൃപയ്ക്കു നമ്മൾ പാത്രമാകുന്നു. 'ഞാന്‍' എന്ന ബോധം എല്ലാ ജീവികളിലും ഉള്ളതാണ്.നമ്മുടെ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങള്‍ക്കും കര്‍മ്മങ്ങള്‍ക്കും അടിസ്ഥാനമായി നില്ക്കുന്നതും അതാണ്. നമ്മെ ബന്ധനത്തിലേക്കും മോക്ഷത്തിലേക്കും നയിക്കുന്നതും അതുതന്നെ. ഈശ്വരഭക്തികൊണ്ടും വിവേകംകൊണ്ടും തന്റെ പൂര്‍ണതയെ ബോധിക്കുമ്പോള്‍ അതു നമ്മെ മുക്തരാക്കുന്നു. എന്നാല്‍ സ്വാര്‍ഥചിന്തകളിലും സ്ഥാനമാനങ്ങളിലും ഭ്രമമുണ്ടാകുമ്പോള്‍, അത് ദുഃഖത്തിനും ബന്ധനത്തിനും കാരണമാകുന്നു. നമ്മുടെ ബുദ്ധിയെയും വിവേകശക്തിയെയും വഴിതെറ്റിക്കുന്ന ഈ ഭ്രമമാണ് അഹന്ത.

 

അഹന്തയുടെ ശക്തി നാശത്തിന്റെ ശക്തിയാണ്. അതെല്ലാ നന്മകളെയും നശിപ്പിക്കും. ശാന്തിയും സമാധാനവും ഇല്ലാതാക്കുന്ന ദുഷ്ടശക്തിയാണത്. രാവണനും കംസനും ജരാസന്ധനും, അതേ പോലെ കഴിഞ്ഞ നൂറ്റാണ്ടിൽ അഡോൾഫ് ഹിറ്റ്‌ലര്‍ക്കും മറ്റുമുണ്ടായ പരാജയം അഹന്തയ്ക്കുണ്ടായ പരാജയമാണ്. അഹന്തയുടെ ശക്തിക്ക് താത്കാലിക വിജയങ്ങള്‍ മാത്രമേ നേടാന്‍ കഴിയൂ. എന്നാല്‍ അഹന്തയെ ഈശ്വരനില്‍ സമര്‍പ്പിച്ച്, വിശ്വശക്തിയുടെ, ധര്‍മത്തിന്റെ പാതയിലൂടെ സഞ്ചരിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞാല്‍, അതുതന്നെയാണ് മുക്തിമാര്‍ഗം.

 പാണ്ഡവന്മാര്‍ രാജ്യം നഷ്ടപ്പെട്ട് വനത്തില്‍ കഴിയുന്ന കാലം. സഹോദരന്മാര്‍ കൂടാരത്തിനുള്ളില്‍ നല്ല ഉറക്കത്തിലാണ്. ഭീമസേനനാണ് കാവല്‍. ഒരു ദിവസം ഒരു രാക്ഷസന്‍ അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. അയാള്‍ കൂടാരത്തിനു നേരെ വരുന്നതുകണ്ട് ക്രുദ്ധനായ ഭീമന്‍ രാക്ഷസനെ മുഷ്ടിചുരുട്ടി ആഞ്ഞിടിച്ചു. അദ്ഭുതമെന്നു പറയട്ടെ, പൊടുന്നനെ രാക്ഷസന്റെ വലുപ്പം ഇരട്ടിയായി. ശക്തിയും ഇരട്ടിച്ചു. ഭീമന്‍ ഓരോ തവണ ഇടിക്കുമ്പോഴും രാക്ഷസന്റെ വലുപ്പവും ശക്തിയും ഇരട്ടിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു. രാക്ഷസനെ കീഴ്‌പ്പെടുത്താന്‍ സാധിക്കില്ലെന്നു മനസ്സിലാക്കിയ ഭീമന്‍ കൂടാരത്തില്‍ ചെന്ന് യുധിഷ്ഠിരനെ വിളിച്ചുണര്‍ത്തി. യുധിഷ്ഠിരന്‍ പുറത്തേക്കുവന്ന് രാക്ഷസനോടു പിന്മാറാന്‍ ആവശ്യപ്പെട്ടു. പക്ഷേ, രാക്ഷസന്‍ വീണ്ടും യുദ്ധത്തിനു തയ്യാറായി. യുധിഷ്ഠിരന്‍ ഭഗവാനെ മനസ്സില്‍ ധ്യാനിച്ചു, 'സര്‍വശക്തനായ ഭഗവാനേ, അവിടുത്തെ ശക്തികൊണ്ട് എനിക്കീ രാക്ഷസനെ ജയിക്കാന്‍ കഴിയേണമേ...' ഈ പ്രാര്‍ഥനയോടെ അദ്ദേഹം രാക്ഷസനെ നേരിട്ടു. പൊടുന്നനെ രാക്ഷസന്റെ വലുപ്പം പകുതിയായി. യുധിഷ്ഠിരന്റെ ഓരോ ഇടിയേല്‍ക്കുമ്പോഴും രാക്ഷസന്റെ വലുപ്പവും ശക്തിയും കുറഞ്ഞുകുറഞ്ഞു വന്നു. ഒടുവില്‍ രക്ഷയില്ലെന്നു കണ്ട രാക്ഷസന്‍ ഓടിമറഞ്ഞു.

ഈ കഥയിലെ രാക്ഷസന്‍ എല്ലാ മനുഷ്യരിലുമുള്ള അഹന്തയാണ്, അഹങ്കാരമാണ്. ഭീമസേനന്‍ ഞാനെന്ന ഭാവത്തോടെയാണു രാക്ഷസനെ നേരിട്ടത്. 'ഞാന്‍' എന്ന ഭാവത്തോടെ കര്‍മം ചെയ്യുമ്പോള്‍ അഹങ്കാരം വര്‍ധിച്ചു വര്‍ധിച്ചു വരും. അതു നമ്മെക്കാള്‍ ശക്തിപ്രാപിക്കും. ഒടുവില്‍ അതിന്റെ പിടിയില്‍നിന്നു രക്ഷപ്പെടാന്‍ കഴിയാതെ, അതിന്റെ അടിമയായി തീരും. അങ്ങനെ നാം ബന്ധനത്തിലും ദുഃഖത്തിലും അകപ്പെടുന്നു. എന്നാല്‍ വിവേകിയായ യുധിഷ്ഠിരന്‍ ഈശ്വരനില്‍ സമര്‍പ്പിച്ചാണ് കര്‍മം ചെയ്തത്. അതുകൊണ്ട് അഹങ്കാരമാകുന്ന രാക്ഷസന്റെ ശക്തി ക്ഷയിച്ചുവന്നു. അത്തരം മനസ്സില്‍ ഈശ്വരന്റെ അനന്തശക്തി നിറയുന്നു. അങ്ങനെയുള്ള കര്‍മം നമ്മെ ദുഃഖത്തില്‍നിന്ന് മോചിപ്പിക്കുന്നു.

കര്‍ണന്റെയും അര്‍ജുനന്റെയും ഉദാഹരണവും ഇതുതന്നെയാണ് കാണിക്കുന്നത്. വാസ്തവത്തില്‍ അസ്ത്രവിദ്യയില്‍ കര്‍ണന്‍ അര്‍ജുനനെക്കാള്‍ കേമനായിരുന്നു. എന്നാല്‍, കര്‍ണന്‍ അഹംഭാവത്തോടെയാണ് എപ്പോഴും യുദ്ധംചെയ്തത്. അതിനാല്‍ എല്ലായിടത്തും പരാജയംതന്നെ സംഭവിച്ചു. എന്നാല്‍ അര്‍ജുനന്‍ ഭഗവാനില്‍ അര്‍പ്പിച്ചാണ് യുദ്ധംചെയ്തത്. അതിനാല്‍ എല്ലായിടത്തും വിജയിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞു. അഹന്തയില്ലാതെ കര്‍മം ചെയ്യുമ്പോള്‍ അവിടുത്തെ കൃപയ്ക്കു നമ്മള്‍ പാത്രമാകുന്നു.

സാധാരണയായി നമ്മള്‍ ഏതെങ്കിലും ആഗ്രഹപൂര്‍ത്തിക്കായിട്ടാണ് കര്‍മം ചെയ്യാറുള്ളത്. നമ്മുടെ ശ്രമം ചിലപ്പോള്‍ പരാജയപ്പെടാം, ചിലപ്പോള്‍ വിജയിക്കാം. പരാജയപ്പെട്ടാല്‍ നമുക്കു ദുഃഖമായി. വിജയിച്ചാല്‍ വിജയം ആവര്‍ത്തിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹം ബാക്കിയാകുന്നു. രണ്ടായാലും നമുക്കു സമാധാനമില്ല. എന്നാല്‍ ഈശ്വരനില്‍ അര്‍പ്പിച്ചുകൊണ്ട് അവിടുത്തെ കൈയിലെ ഒരു ഉപകരണം എന്ന നിലയില്‍ കര്‍മം ചെയ്യുമ്പോള്‍ വിജയിച്ചാലും പരാജയപ്പെട്ടാലും അത് നമ്മള്‍ അവിടുത്തെ പ്രസാദമായി സ്വീകരിക്കുന്നു. അതിനാല്‍ ജീവിതത്തിലെ ഒരു പ്രതിസന്ധിക്കും നമ്മെ തളര്‍ത്താനാകുന്നില്ല. മാത്രമല്ല, ക്രമേണ അഹന്തയെ പൂര്‍ണമായി ജയിച്ച്, നമ്മുടെ യഥാര്‍ഥ സ്വരൂപമായ ആനന്ദം അനുഭവിക്കുവാന്‍ കഴിയുന്നു.

 

അഹങ്കാരത്തെ മറികടന്നാല്‍ പിന്നെ, 'ഞാന്‍, നീ' 'എന്റേത്', 'നിന്റേത്' എന്ന വ്യത്യാസങ്ങളൊന്നുമില്ല. എല്ലാം ഒരേ ആത്മാവിന്റെ വിവിധ ഭാവങ്ങള്‍. ഈ അവസ്ഥയിലെത്തിയവര്‍ എല്ലാവരെയും എല്ലാത്തിനെയും ഒരുപോലെ സ്വാഗതംചെയ്യുന്നു; സ്‌നേഹിക്കുകയും ആദരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അതാണ് മതം. അതാണ് ആധ്യാത്മികത.

കടപ്പാട് : സുജ നായർ

ശ്രീ വിഷ്ണുസഹസ്രനാമസ്തോത്രം 4

ശ്രീ വിഷ്ണുസഹസ്രനാമസ്തോത്രം

വ്യാഖ്യാനം

ഓം നമോ നാരായണായ:

ശ്ലോകം 4

സർവ്വശ്ശർവഃ ശിവഃ

സ്ഥാണുർഭൂതാദിർ നിധിരവ്യയ:

സംഭവോ ഭാവനോ ഭർത്താ

പ്രഭവഃ പ്രഭുരീശ്വരഃ

സർവ്വഃ = സർവ്വതിനും സൃഷ്ടിസ്ഥിതി സംഹാരകനായിട്ടുള്ളവൻ;

ശർവ്വഃ = സകലതിനും നാശകാരണമായവൻ; 

ശിവഃ = ഗുണത്രയങ്ങളിൽ നിന്നും മുക്തനായവൻ; 

സ്ഥാണു: = സ്ഥിരനായിരിക്കുന്നവൻ; 

ഭൂതാദി = സകലഭൂതങ്ങൾക്കും കാരണമായവൻ; 

അവ്യയ: = നാശമോ നഷ്ടമോ ഇല്ലാത്തവൻ; 

നിധി: = സകലതുമായ സമ്പത്തിനുടമസ്ഥനായവൻ;

സംഭവഃ = ഉത്കൃഷ്ടജന്മത്തോടു കൂടിയവൻ;

ഭാവന: = സകല ഫലത്തേയും ദാനമായി തരുന്നവൻ;

ഭർത്താ = ഭരിക്കുന്നവൻ;

പ്രഭവ: = സകലഭൂതങ്ങളുടേയും ഉത്ഭവസ്ഥാനമായിട്ടുള്ളവൻ; 

പ്രഭുഃ = സർവ്വകർമ്മങ്ങൾക്കും ഫലങ്ങൾക്കും നാഥനായിട്ടുള്ളവൻ; 

ഈശ്വരഃ = ഐശ്വര്യത്തോടുകൂടിയവൻ, ശ്രേഷ്ഠൻ.

പ്രപഞ്ചത്തിലുള്ള സകല സൃഷ്ടികളുടേയും കാരണവും ഗുണത്രയങ്ങളായ സൃഷ്ടിസ്ഥിതി സംഹാര കാരണവുമായ ഐശ്വര്യപൂർണ്ണവും ജനന മരണങ്ങളില്ലാത്തവനായി നിത്യനും വികാരഭേദങ്ങളില്ലാത്തവനുമായ ഈശ്വരൻ എന്ന ചൈതന്യം ഓരോ സൃഷ്ടിയുടേയും കർമ്മഫലത്തെ ദാനമായി തിരികെ തരുന്നവനാണ്. പ്രളയത്തിൽ പോലും നാശമില്ലാതെ വർത്തിച്ചു കൊണ്ടേയിരിക്കും.

(ഒന്നിലും അമിതമായ ആസക്തിയില്ലാതെ തന്റെ ദൗത്യം സ്വാർത്ഥതയില്ലാതെ ക്രിയാത്മകമാക്കിയാൽ അതിന്റെ ഫലം അയാൾക്ക്തിരികെ ലഭിക്കും. അതയാളുടെ ഐശ്വര്യത്തിന് കാരണമാകും. എല്ലാറ്റിലും എന്നിലുള്ളതും ഒരേ ജീവനാണെന്ന ബോധം ഉള്ളവൻ ഉത്തമ വ്യക്തിയാണ്. അവനാണ് ശ്രേഷ്ഠൻ.)

ഓം നമോ ഭഗവതേ വാസുദേവായ:

ഹരി: ഓം!

കടപ്പാട്: അരവിന്ദ് നായർ