കൌസല്യാകൃത ഭഗവത്‌സ്തുതി (Kousalya's Prayer to Lord Vishnu)

ശ്രീരാമൻ ജനിച്ച ഉടനെ വിശ്വരൂപം കാഴ്ചവെച്ചു. ആ നേരത്ത്  കൌസല്യാദേവി നടത്തുന്ന ഭഗവൽ സ്തുതി എഴുത്തച്ചന്റെ

വരികളിലൂടെ...ഇതാ...

 

“നമസ്തെ ദേവ ദേവ! ശംഖചക്രാബ്ജധര!

നമസ്തെ വാസുദേവാ! മധുസൂധന! ഹരേ!

നമസ്തെ നാരായണ! നമസ്തെ നരകാരേ!

സമസ്തേശ്വരാ ശൌരേ! നമസ്തെ ജഗല്പതേ!

 

 

 

പരമൻ പരാപരൻ പരബ്രഹ്മാഖ്യൻ പരൻ

പരമാത്മാവു പരൻ പുരുഷൻ പരിപൂർണ്ണൻ.

അചുതനനന്തനവ്യക്തനവ്യയനേകൻ

നിശ്ചലൻ നിരുപമൻ നിർവാണപ്രദ നിത്യൻ.

നിർമ്മല നിരാമയൻ നിർവികാരാത്മ ദേവൻ

നിർമ്മമൻ നിരാകുലൻ നിരഹങ്കാരമൂർത്തി.

നിഷ്കളൻ  നിരഞ്ജനൻ നീതിമാൻ നിഷ്കൽമഷൻ

നിർഗ്ഗുണൻ നിഗമാന്ത വാക്യാർഥ വേദൻ നാഥൻ.

നിഷ്ക്രിയൻ നിരാകാരൻ നിർജ്ജരനിഷേവിതൻ

നിഷ്കാമൽ നിയമിനാം ഹൃദയനിലയനൻ.

അദ്വയനജനമൃതാനന്ദൻ നാരായണൻ

വിദ്വന്മാനസ പത്മമധുപൻ മധു വൈരി.

സത്യജ്നാനാത്മാ സമസ്തേശ്വരൻ സനാതനൻ

സത്വ സഞ്ചയ ജീവൻ സനകാദിപി സേവ്യൻ.

തത്ത്വാർഥബോധരൂപൻ സകല ജഗന്മയൻ

സതാമാത്രകനല്ലോ നിന്തിരുവടി നൂനം.

നിന്തിരുവടിയുടെ ജഠരത്തിങ്കൽ നിത്യ-

മന്തമില്ലാതോളം ബ്രഹ്മാണ്ഡങ്ങൾ കിടക്കുന്നു.”

 

അങ്ങിനെയുള്ള ഭഗവാൻ എന്റെ ശരീരത്തിൽ വസിപ്പാൻ എന്താണ്  കാരണം ?

അമ്മയായ കൌസല്യ  ഭഗവാനോട് സംശയനിവർത്തി വരുത്തുകയാണ്.

 

ഭഗവാൻ രാമായണ പശ്ചാത്തലം വിവരിച്ചു കൊടുത്തു. കൌസല്യ അപ്പോൾ അപേക്ഷിക്കുന്നത്

എന്താണ് ? ഞാൻ അനുഗ്രഹീതയായി. എങ്കിലും എനിക്ക് എന്റെ കുഞ്ഞ്മോന്റെ ഭാവത്തിൽ ഭഗവാനെക്കാണാൻ

കൊതിയാകുന്നു.

 

“വിശ്വമോഹിനിയായ നിന്നുടെ മഹാമായ

വിശ്വേശ! മോഹിപ്പിച്ചിടായ്‌ക മാം ലക്ഷ്മീപതേ!

കേവലമലൌകീകം വൈഷ്ണവമായരൂപം

ദേവേശാ മറയ്കേണം മറ്റുള്ളോർ കാണും മുമ്പേ.

ലാളനാ‍ശ്ലേഷാദ്യനു രൂപമായിരിപ്പോരു

ബാലഭാവത്തെ കാട്ടേണം ദയാനിധേ!”

 

Technorati Tags: Ramayanam sriraman kousalya Ezhuththachchan

India's Great Treasures

വിലമതിക്കാനാകത്ത നിധിയാണ് നമ്മുടെ പൌരാണിക സാഹിത്യങ്ങൾ നമുക്ക് കാഴ്ച വെക്കുന്നത് . ഒരു വരി തൊട്ട് മഹാഗ്രന്ഥങ്ങൾ വരെ ഇതിൽ കാണാം . പലതും നഷ്ടപ്പെട്ടും പോയിരിക്കാം . ലോകത്തിലെ വിരലിലെണ്ണാവുന്ന       രാജ്യങ്ങൾക്ക് മാത്രമേ ഇതുപോലുള്ള പൈതൃകങ്ങൾ അവകാശപ്പെടാൻ കഴിയൂ. പലതും മാദ്ധ്യമങ്ങളിലൂടേയും മറ്റും നമുക്ക് സുപരിചതമാണ് . എങ്കിലും പലതും അറിയപ്പെടാതവയാണ്. എന്നെന്നും അറിഞ്ഞിരിക്കേണ്ട  ഈ സാഹിത്യ രചനകളിലേക്ക്  നമുക്ക് കണ്ണോടിക്കാം .

 

“ശ്രീപതിം പ്രാണിപത്യാഹം

ശ്രീവത്സാങ്കിത വക്ഷസം

ശ്രീരാമോദന്തമാഖ്യാസ്യേ

ശ്രീവാത്മീകി പ്രകീർത്തികം.”

 

( Offering my  humble prayers to the spouse of Goddess Lakshmi

whose chest is decorated by the mole SRIVATSA'

I shall narrate the story of Sri Rama,

expounded by Valmiki )

 

“ശ്രീരാമോദന്ത” എന്ന ഈ കൃതിയുടെ രചയിതാവ്  ആരാണെന്ന്  അറിയില്ല. ലളിതമായ 200 ശ്ലോകങ്ങൽ ഏഴ് കാണ്ഡങ്ങളിലായിട്ടാണ്  അവതരിപ്പിച്ചിട്ടുള്ളത്. ശ്രീരാമന്റെ കഥയാണ് ഉള്ളടക്കം. ലോകമെങ്ങുമുള്ള സംസ്കൃത സാഹിത്യം പഠിക്കുന്ന വിദ്യാർത്ഥികൾക്ക്  ആദ്യപാഠപുസ്തകമായി   ശ്രീരാമോദന്തമാണ്  ശുപാർശ ചെയ്യാറുള്ളത്.

(തുടരും..)

 

Technorati Tags: Sriraaman Ramodanta

ജെടായു

അദ്ധ്യാത്മ രാമായണത്തിലെ ‘ജെടായു സംഗമ’ത്തില്‍ ശ്രീരാമന്‍ ലക്ഷമണനോട് :

“രാക്ഷസാം പ്രവരനിക്കിടക്കുന്നതു മുനി-

ഭക്ഷകനിവനെ നീ കണ്ടില്ലയോ സഖേ!”

ഇത് കേട്ടമാത്രയില്‍ ജെടായു ഭയപീഡിതനായിക്കൊണ്ട്  എന്താണ് അറിയിക്കുന്നത്;

“വദ്ധ്യനല്ലഹം തവ താതനു ചെറുപ്പത്തി-

ലെത്രയുമിഷ്ടനായ വയസ്യനറിഞ്ഞാലും.

നിന്തിരുവടിക്കും ഞാന്‍ ഇഷ്ടത്തെ ച്വെയ്തീടുവന്‍

ഹന്തവ്യനല്ല ഭവത്ഭക്തനാം ജെടായു ഞാന്‍.”

ഈ ഇന്ററഡക്ഷനൊക്കെ കഴിഞ്ഞ്  കുറച്ചുകാലം കഴിയുമ്പോഴാണു സീതാ ദേവിയെ മോഷ്ടിച്ചു രാവണന്‍ രക്ഷപ്പെടുന്നത്.

സീതയെത്തേടിക്കോണ്ടു  പോകുമ്പോഴും രാവണനുമായി പൊരുതി മരിക്കാനായി കിടക്കുന്ന ജെടായുവിന്റെ ഘോരമായ രൂപം കണ്ട് ശ്രീരമനു തോന്നിയത്  ആദ്യം കണ്ടപ്പോഴുള്ള അതേ അവസ്ഥ തന്നെ.

“ജാനകിതന്നെത്തിന്നു തൃപ്തനായൊരു യാതു-

ധാനനീക്കിടക്കുന്നത്ര നീ കണ്ടീലയോ”

സീതയുടെ അനുഗ്രഹത്തിനാലാണ്  ഞാനിതുവരെ ജീവനോടെ ഇരിക്കുന്നത്. നിന്തിരുവടിയെക്കണ്ട് അനുഗ്രഹം വാങ്ങി മരിക്കണം എന്ന ഒരാഗ്രഹം മാത്രമേ എനിക്കിപ്പോഴുള്ളൂ. എന്നറിയിച്ചപ്പോഴാണു ശ്രീരാമന്‍ സംഗതി മനസ്സിലാക്കുന്നത്.

ധൃതിപ്പെട്ട്  ഒരുവനേയും കുറ്റപ്പെടുത്തരുത്, തെറ്റിധരിക്കരുത്  എന്നു നാം മനസിലാക്കാന്‍  ഉതകുന്ന ഇതുപോലുള്ള പല സന്ദര്‍ഭങ്ങളും രാമായണത്തിലുണ്ട്.

Technorati Tags: Jetayu

രിപൂണാമപി വത്സലന്‍

ശ്രീരാമനുമായി യുദ്ധം ചെയാന്‍   പുറപ്പെടുന്ന രാവണനെ അദ്ധ്യാത്മരാമായണത്തില്‍ (യുദ്ധകാണ്ഡം) വര്‍ണ്ണിക്കുന്നത് ഇങ്ങനേയാണ്:

“സേനാപതിയും പടയും മരിച്ചതു മാനിയാം

രാവണന്‍ കേട്ടു കോപാന്ധനായ്

ആരെയും പോരിനയക്കുന്നതില്ലിനി

നേരെ പൊരുതി ജയിക്കുന്നതുണ്ടല്ലോ.”

ഏതു യുദ്ധമായാലും ശത്രുക്കളുടെ ബലത്തേക്കാളും അവരുഉടെ പോരായ്മകളാണറിയേണ്ടത് . അതറിയാനാണല്ലോ പ്രയാസം. ‘സി യൈ ഏ’,‘ റോ’ ഇവയൊക്കെ  ഇന്ന്  നമുക്ക്  എന്തിനാണെന്നറിയാം. ഇക്കാര്യത്തില്‍ വിഭീഷണന്റെ സഹായമാണ്  ശ്രീരാമനു കിട്ടിയിരിക്കുന്നത്.

രാവണന്‍ നേരിട്ട് യുദ്ധം ചെയ്യാന്‍ പോകുമ്പോള്‍‌, കൂടെ വന്ന പടയോട് പറയുകയാണ്:

“എല്ലാവരും നാമൊഴിച്ചു പോന്നാലവര്‍

ചെല്ലുമകത്തു കടന്നൊരു ഭാഗമേ

പാര്‍ത്തു ശത്രുക്കള്‍‌ കടന്നുകൊള്ളും മുന്നേ

കാത്തുകൊള്‍വിന്‍ നിങ്ങള്‍‌ ലങ്കാപുരം”  

രണ്ടു ധാര്‍മികവസ്തുതകളെക്കൂടെ  ഇവിടെ അനുസ്മരിക്കാം. യുദ്ധത്തിന്റെ ഒരു നിര്‍ണായകഘട്ടത്തില്‍, കവിഞ്ഞ കരുത്തുള്ള രാവണന്‍ ഏറെ പരിക്ഷീണനായി കാണപ്പെട്ടു.

“തേരും കൊടിയും കുടയും കുതിരയും

ചാരു കിരീടങ്ങളും കളഞ്ഞീടിനാന്‍.

സാരതി തന്നെയും കൊന്നു കളഞ്ഞ-

ളവാരൂഢതാപേന നിന്നു ദശാസ്യനും.”     

ശരീരം തളര്‍ന്നു. കിരീടം കൊഴിഞ്ഞു. വില്ലും നിലംപതിച്ചു. ഈ ദുഃസ്ഥിതി കണ്ട് മനമലിഞ്ഞ രാമന്‍ പറഞ്ഞു: “ഹേ, രാക്ഷസരാജാ‍, പൊയ്‌ക്കൊള്‍ക. ലങ്കയില്‍ച്ചെന്ന് വിശ്രമിച്ചശേഷം നാളെ തേരും ചേര്‍ത്ത് ആയുധങ്ങളുമെടുത്ത് വരിക.”

ഈ സന്ദര്‍ഭം എഴുത്തച്ഛന്റെ  വരികള്‍‌ എത്ര ഹൃദയസ്​പര്‍ശിയായിട്ടാണു  ചിത്രീകരിക്കുന്നത് എന്നു നോക്കുക:

“...ആമയം പാരം നിനക്കുണ്ടു മാനസേ.
പോയാലുമിന്നു ഭയപ്പെടായ്‌കേതുമേ,
പോയി നീ ലങ്കയില്‍ച്ചെന്നങ്ങിരുന്നാലും;
ആയുധവാഹനത്തോടൊരുമ്പെട്ടുകൊ-
ണ്ടായോധനത്തിനു നാളെ വരേണം നീ.”
സ്വഭാര്യയെ അപഹരിച്ച വൈരിയെ, അവന്‍ പരിക്ഷീണനും നിസ്സഹായനും എന്നുകണ്ട് വധിക്കാന്‍ അവസരം കിട്ടിയിട്ടും അവനെ അപ്പോള്‍ കൊല്ലാതെ വിടാനുള്ള ധാര്‍മികബോധം ശ്രീരാമനല്ലാതെ മറ്റാര്‍ക്കുണ്ടാവും?  വിരഥനും ഭീതനുമായ ശത്രുവിനെ കൊല്ലരുതെന്ന ധര്‍മയുദ്ധനിശ്ചയമാണ് ഇവിടെ രാമനെ പിന്തിരിപ്പിക്കുന്നത്. ശത്രുക്കളില്‍പ്പോലും കാരുണ്യമുള്ളവനാണ് ശ്രീരാമന്‍.   'രിപൂണാമപി വത്സല'നെന്ന് ഗരുഡന്‍ രാമനെ വിശേഷിപ്പിച്ചത്  അതു കൊണ്ടാണു(വാല്മീ. രാ. യുദ്ധ. 50-56)

ഏഴുനാള്‍ നീണ്ടുനിന്ന രാമരാവണയുദ്ധത്തിന്റെ ഒടുവില്‍ (തന്മഹദ്‌യുദ്ധം സപ്തരാത്രമവര്‍ത്തത) നിഹതനായ അധര്‍മി രാവണന്റെ പ്രേതകാര്യങ്ങള്‍ ചെയ്യാന്‍ വിഭീഷണന്‍ മടി കാണിച്ചപ്പോള്‍, പോരില്‍ വീരമൃത്യു വരിച്ചയാള്‍ ശോച്യനല്ലെന്നും ശത്രുതയെല്ലാം മരണപര്യന്തം മാത്രമേയുള്ളൂവെന്നും (മരണാന്താനി വൈരാണി-യുദ്ധ. 112-26) വിഭീഷണനെന്നപോലെ തനിക്കും രാവണന്‍ സഹോദരനാണെന്നും യാതൊരു വൈമനസ്യവും കൂടാതെ സംസ്‌കാരകര്‍മങ്ങള്‍ നടത്തണമെന്നും വിഭീഷണനോട് നിര്‍ദേശിക്കുന്ന ശ്രീരാമന്‍ നിശ്ചയമായും  എക്കാലത്തെയും ലോകജീവിതത്തിലെ മാതൃകാപുരുഷനാണെന്നതില്‍  സംശയമേ വേണ്ട.

Technorati Tags: Sriraman,Ravanan,Ramayanam

ശ്രീരാമചരിത്രം

ഹിന്ദു പുരാണങ്ങളില്   കാലം ചെല്ലുന്തോറും പ്രസക്തിയും പ്രധാന്യവും കൂടുന്ന ഒരു പുരാണ കാവ്യമാണ്  രാമായണം എന്നതില് സംശയമില്ല. അങ്ങിനെയുള്ള മഹാകാവത്തിന്റെ   ഉറവിടം മനസ്സിലാകുന്നത് നല്ലതല്ലെ ? ആദികവി വാല്മീകി മഹര്ഷിയാണ്  രമായണത്തിന്റെ രചയിതാവ്  എന്ന് എല്ലാവര്ക്കും അറിയുന്ന സംഗതിയാണ്. വരുണന്റെ പുത്രനായി ജനിച്ച വാല്മീകി കൊള്ളക്കാരനായി ജീവിച്ചതും സപ്തര്ഷികളുമായുള്ള സംവാദം കാരണം തപസ്സ് ചെയ്ത്  ദിവ്യജ്നനായി മാറിയതും  മറ്റും കുട്ടികള്ക്ക്  ഇന്നും കൌതുകമുളവാക്കുന്ന കഥകളാണ്.

ഒരിക്കല് തമസാ നദി തീരത്തു വെച്ച് ഒരു വേടന്  ക്രൌഞ്ചമിഥുനങ്ങളിലൊന്നിനെ അമ്പെയ്തു വീഴ്തുന്ന കാഴ്ച വാല്മീകി  കണ്ടു. അതില് നിന്നുമുണ്ടായ ഉല്ക്കട വിചാരം ഒരു ശ്ലോകമായി പുറത്തു വന്നതിങ്ങനെയാണ്:-

“മാ നിഷാദ പ്രത്ഷ്ഠാം ത്വ

മഗമ ശാശ്വഥീ സമാ:

യല് ക്രൌഞ്ച മിഥുനാദേക

മവധീ: കാമ മോഹിതം.”

ബ്രഹ്മാവ്  തല്സമയത്ത് അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട്  ആ ശ്ലോക രൂപത്തില് ശ്രീരാമ കഥ രചിക്കുവാന്  ഉപദേശിച്ചു. ശ്രീരാമ ചരിത്രത്തിന്റെ ഭൂതകാലവും ഭാവികാലവും ബ്രഹ്മാവ്  വാല്മീകിയെ പഠിപ്പിച്ചു. വര്ത്തമാനകാലം വാല്മീകിക്ക് സുപരിചമാണു താനും. ശ്രീരാമനാല് ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട സീത വാല്മീകി ആശ്രമത്തിലാണല്ലോ കുറെക്കാലം വസിച്ചിരുന്നത്.

സുന്ദരകാണ്ഡം

ബാലകാണ്ഡം, അയോദ്ധ്യാകാണ്ഡം, അരണ്യകാണ്ഡം, കിഷ്കിന്ദാകാണ്ഡം, സുന്ദരകാണ്ഡം. യുദ്ധകാണ്ഡം. ഉത്തരകാണ്ഡം എന്നിങ്ങനെ ഏഴു കാണ്ഡങ്ങളായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ള രാമായണത്തില് 500 അദ്ധ്യായങ്ങളും 24000 ശ്ലോകങ്ങളും ഉണ്ട്. അതില്  സുന്ദരകാണ്ഡത്തിനുള്ള മഹനീയതയാണ് താഴെ കൊടുത്തിട്ടുള്ള  ശ്ളോകം പ്രകീര്ത്തിക്കുന്നത്.

“യഥാ സര്വേഷു ദേവേഷു

ശ്രീരാമ പരമോ മതഃ

യഥാ സര്വേഷു വൃക്ഷേഷു

കല്പ്പവൃക്ഷോഹ്യനുത്തമഃ

യഥാ സര്വേഷു രത്നേഷു

കൌസ്തുഭഃ ശ്ളാഘ്യതേ വരഃ

തഥാ രാമായണേ ശ്രീമാന്

സുന്ദര കാണ്ഡഃ ഉത്തമഃ ”

"സുന്ദരകാണ്ഡം" രാമായണ ഭാഗങ്ങളില്വച്ച് സര്വോത്തമം എന്നാണ്  പണ്ഡിത മതം. സീതാദേവിയെത്തേടിയുള്ള ശ്രീ ഹനുമാന്റെ ലങ്കായാത്രയും സീതാസമാഗമവും ലങ്കാപുരിക്കു തീ കൊളുത്തലും തിരികെ വന്നു ശ്രീരാമദേവനെ വിവരം ധരിപ്പിക്കലുമൊക്കെയാണ് സുന്ദരകാണ്ഡത്തില് വിവരിക്കുന്നത്. വിഘ്ന നിവാരണം സങ്കടമോചനം എന്നിവ സാദ്ധ്യമാക്കുന്ന സുന്ദരകാണ്ഡ പാരായണം സര്വൈശ്വര്യങ്ങളും പ്രദാനം ചെയ്യുമെന്നതില് സംശയമില്ല.

Technorati Tags: Sri Rama,Ramayanam,Valmiki

അദ്ധ്യാത്മരാമായണത്തില്‍ നിന്നും...

എന്റെ മനസ്സില്‍  വിഷാദമുണ്ടാക്കാറുള്ള അദ്ധാത്മരാമായണത്തിലെ ചില വരികളാണ്   താഴെ     കൊടുത്തിട്ടുള്ളത് . അയോദ്ധ്യാകാണ്ടത്തില്‍  ഭരതരാഘവ സംവാദത്തിലെതാണിത്.

ശ്രീരാമന്റെ ഉപദേശത്തില്‍ തൃപ്തനാവാത്ത ഭരതന്‍ മരണംവരെ ഉപവാസം നടത്തുന്നതിനു ശ്രമം തുടങ്ങി.

“നിത്യോപവാസേന ദേഹമുപേക്ഷിപ്പ-

നിത്യേവമാത്മനി നിശ്ചയിച്ചന്തികേ”

ഭരതന്റെ നിര്‍ബന്ധ  ബുദ്ധികണ്ട ശ്രീരാമന്‍ കുലഗുരുവായ വസിഷുമഹര്‍ഷിയോട്  തന്റെ അവതാരരഹസ്യമെന്താണെന്ന് വ്യക്തമാക്കാന്‍  നയനാന്തസംജ്ഞയാ   അഭ്യര്‍ഥിച്ചു. അങ്ങിനെ വസിഷുമഹര്‍ഷി ശ്രീരാമനാരാണെന്നും ദൗത്യം രാവണവധമാണെന്നും അതുകൊണ്ട് ദൗത്യം നിര്‍വഹിക്കുവാന്‍ സഹായിക്കണമെന്നും ഭരതനെ ഉപദേശിച്ചു.

 

യാഥാര്‍ഥ്യം മനസ്സിലാക്കിയ ഭരതന്‍ ആവശ്യപ്പെടുന്നത് എന്താണെന്ന് നോക്കൂ!

“പാദുകം ദേഹി രാജേന്ദ്ര! രാജ്യായതേ

പാദബുദ്ധ്യാ മമ സേവിച്ചു കൊള്ള്വാന്‍‌.”

(മെതിയടി തരൂ രാജേന്ദ്രാ!)

‘ഉത്തമരത്ന വിഭൂഷിത പാദുകാമുത്തമാംഗേ  ചേര്‍ത്ത് ’ പരിവാരസമേതം മടങ്ങി. എവിടേക്ക് ? അയോദ്ധ്യയിലേക്കല്ല. അതിനടുത്തായുള്ള നന്ദിഗ്രാമത്തില്‍. (ഈ ഗ്രാമത്തിന്റെ പേരുള്ള ഒരു ഗ്രാമം ബെംഗാളിലുണ്ട് ). അവിടെ   പര്‍ണശാല തീര്‍ത്ത് രാമപാദുകം പ്രതിഷ്ഠിച്ച് ശ്രീരാമന്റെ പ്രതിനിധിയായി രാജ്യസേവനമാരംഭിച്ചു.

“താപസവേഷം ധരിച്ചു ഭരതനും

താപേനശത്രുഘ്നനും വ്രത്റത്തോടുടന്‍‌”

രാജ്യം നിനക്കും വിപിനം എനിക്കുമായാണ് , പൂജ്യനാം താതന്‍ വിധിച്ചിരിക്കുന്നത്. സത്യധര്‍മത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഭരതന്റെ ആശയക്കുഴപ്പത്തെ സത്യപരിപാലനം തന്നെയാണ് ധര്‍മപരിപാലനമെന്ന് വ്യക്തമാക്കി ശ്രീരാമന്‍ പരിഹരിച്ചു.

 

അര്‍ഹതയില്ലാത്തതൊക്കെ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഇക്കാലത്ത്  തനിക്ക് രാജ്യാധികാരം ഏല്പിക്കരുതെന്ന് പറഞ്ഞ് മരണംവരെ ഉപവാസം ചെയ്യാന്‍ തയ്യാറായ അയോധ്യയിലെ നിയുക്ത രാജാവായ ഭരതനു സമാനമായി ലോകചരിത്രത്തില്‍ വേറൊരു വ്യക്തിയും ഉണ്ടായതായിട്ടറിവില്ല.

“പാദുകം വെച്ചു സിംഹാസനേ രാഘവ-

പാദങ്ങളെന്നു സങ്കല്പിച്ചു സദരം

ഗന്ധപുഷ്പങ്ങള്‍‌ കൊണ്ടു പൂജിച്ചു കൊ-

ണ്ടന്തികേ സേവിച്ചു നിന്നാനിരുവരും.”

അധികാരപദവിയേക്കാളും ധാര്‍മിക മൂല്യങ്ങള്‍ക്കു പ്രാധാന്യം നല്കിയ ഭരതന്‍ നിത്യവിസ്മയമാണ്. പദവിക്കും അധികാരത്തിനും വേണ്ടി അധാര്‍മികമായി പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നവര്‍ ഭരതന്റെ ത്യാഗോജ്ജ്വലമായ ജീവിതം മാതൃകയാക്കേണ്ടാണ്.

Technorati Tags: Adyathmaramayanam

രാമായണ ദര്‍ശനം

കര്‍ക്കടക മഴയില്‍ നനഞ്ഞും വിറച്ചും രോഗബാധിതരായും മറ്റും വലയുന്ന കാലം. ശ്രീരാമ ദര്‍ശനത്തിന്‌ അമ്പലമുറ്റങ്ങളിലേക്ക്‌ പോകുന്ന ഈ ഭക്തന്മാരുടെ നത്തിക്കുത്തിയുള്ള നടത്തം കാണുമ്പോള്‍ ഇന്നത്തെ പുരോഗമനവാദികളെന്ന്‌ സ്വയം ചമഞ്ഞു നടക്കുന്ന ആളുകള്‍ക്ക്‌ അതൊക്കെ നല്ല വിനോദമായിത്തോന്നിയേക്കാം. ശ്രീരാമ ദര്‍ശനം കഴിഞ്ഞാല്‍ കര്‍ക്കിടക മാസത്തില്‍ രാമായണ പാരായണത്തോളം പുണ്യമുള്ള വേറെ എന്തു പണിയാണ്‌ പഴമക്കാര്‍ക്ക്‌ ഉള്ളത്‌ ?

എത്ര കാലമായി രാമായണത്തെപറ്റി നമ്മള്‍ കേള്‍ക്കാന്‍ തുടങ്ങിയിട്ട്‌ ? എന്നിരുന്നാലും കേള്‍ക്കുമ്പോഴെല്ലാം ഞാന്‍ ഇന്നും വിഷാദമൂകനായിപ്പോകുന്ന ഒരു ചില വരികള്‍ രാമായണത്തിലുണ്ട്‌.

നിങ്ങളും ഈ വരികള്‍ വായിച്ചിരിക്കാം

"ഗോമൂത്രയാവകം ഭുക്ത്വാ ഭ്രാതരം വല്‍കലംബരം

മഹാകാരുണികൊ തപ്യജ്ജടിലം സ്തണ്ടിലേശയം"

(ഗോമൂത്രത്തില്‍ പാകം ചെയ്ത കിഴങ്ങ്‌ ഭക്ഷിച്ചും മരത്തോല്‍ കൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ വസ്ത്രം ധരിച്ചും ദര്‍ഭപുല്ലു കൊണ്ടുള്ള പായയില്‍ കിടന്നുമൊക്കെയാണു തന്റെ അനുജന്‍ ഭരതന്‍ രാജ്യഭരണം നടത്തുന്നതെന്ന വിവരം വനവാസത്തിനു പോയ ശ്രീരാമന്‍ അറിയുന്ന ഭാഗമണിത്‌)

സഹോദര സ്നേഹം എന്താണെന്നു പലരും മറന്നു പോകുന്ന കാലമാണിത്‌. ഭ്രാമരീമിത്രത്വമാണല്ലോ ഇന്നുള്ളത്‌ ! ഭരതന്റെ രാമ ഭക്തിക്കു മുന്നില്‍ എന്റെ സാഷ്ടാങ്ക പ്രണാമം..!

Technorati Tags: Bharathan