കോടി സൂര്യന്മാരുടെ പ്രഭയാണ് മഹാകാളിയ്ക്ക്.
മഹാകാളി വെറും ഇരുട്ടല്ല, മറിച്ച് കോടിക്കണക്കിന് സൂര്യന്മാർ ഒരേസമയം ഉദിച്ചുയർന്നാലുണ്ടാകുന്ന അത്രയും വലിയ പ്രകാശത്തിന്റെ സ്രോതസ്സാണ്. ഭക്തരുടെ അജ്ഞാനമാകുന്ന ഇരുട്ടിനെ മാറ്റാൻ ഈ പ്രകാശത്തിന് സാധിക്കുന്നു.
സ്വയംപ്രകാശിതമായ ചൈതന്യമാണ് അമ്മ.
ഭൗതിക ലോകത്തിലെ വസ്തുക്കൾ പ്രകാശിക്കുന്നത് സൂര്യപ്രകാശം തട്ടുമ്പോഴാണ്. എന്നാൽ ദേവിയുടെ പ്രകാശം മറ്റൊന്നിൽ നിന്നും കടമെടുത്തതല്ല. അത് 'സ്വയംപ്രഭ'യാണ്. അവളാണ് പ്രപഞ്ചത്തിലെ എല്ലാ പ്രകാശത്തിന്റെയും ആത്യന്തികമായ ഉറവിടം.
തന്റെ സ്വരൂപം തിരിച്ചറിയുന്ന ഒരു സാധകനെ (ഭക്തനെ) ദേവി ആത്മീയമായ പരമപ്രകാശത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നു. ലൗകികമായ കാഴ്ചകളെ മറയ്ക്കുന്ന, എന്നാൽ ആന്തരികമായ അറിവ് നൽകുന്ന അതിശക്തമായ ഒരു പ്രകാശവലയത്തിൽ ദേവി തന്റെ ഭക്തനെ പ്രതിഷ്ഠിക്കുന്നു. ഈ ദിവ്യപ്രകാശത്തിൽ ലയിക്കുന്നതോടെ സാധകൻ ജനന-മരണ ചക്രങ്ങളിൽ നിന്ന് മുക്തനാകുന്നു.
ബാഹ്യമായ കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് കാണാൻ കഴിയാത്തതും, എന്നാൽ ആന്തരികമായി അനുഭവിക്കാൻ കഴിയുന്നതുമായ പരമമായ ആത്മപ്രകാശമാണ് 'പ്രഭ'. അജ്ഞാനത്തെ നശിപ്പിക്കുകയും ജ്ഞാനത്തിന്റെ പരമകാഷ്ഠയിലേക്ക് ഭക്തനെ എത്തിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവളായതിനാലാണ് അമ്മയെ ഈ നാമത്തിൽ വിളിക്കുന്നത്.
ഓം ശ്രീമാത്രേ നമഃ
🔥🪔🔥
അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ